W związku z tym, że coraz bardziej zwraca się uwagę na zasad savoir vivre, postanowiliśmy, że w miesiącu sierpniu przeznaczymy trochę miejsca na Blogu właśnie tej tematyce. Już dziś na Blogu pojawił się pierwszy z cyklu artykułów na ten temat i mamy nadzieje, że Wy również wypowiecie się w tym temacie.
Savoir vivre to nie tylko kwestia tego kto komu się przedstawia pierwszy lub kto komu powinien ustąpić miejsca w tramwaju czy autobusie. To przede wszystkim kwestia kultury języka, stroju, zachowania w biurze. Savoir vivre stał się jednym z najważniejszych wyznaczników profesjonalizmu firmy. Umiejętność właściwego zachowania się w każdej sytuacji przestała być już umiejętnością pożądaną, stała się koniecznością.
Znajomość zasad międzynarodowej etykiety ułatwia odnaleźć się w każdej, nawet najtrudniejszej sytuacji. W kontaktach służbowych, biznesowych oraz w pracy należy przestrzegać hierarchii, ubierać się stosownie do sytuacji, zachować punktualność, ograniczyć rozmowy przez telefon komórkowy, jeść zostawiając po sobie porządek, nie przenosić spraw „pozasłużbowych” na łono firmy… itp., itd. Przyjrzyjmy się bliżej poszczególnym kwestiom..
NA DOBRY POCZĄTEK…
Pozdrawianie
- w pracy – jako pierwszy wita się ten, który wchodzi do biura, nie ten który już w biurze jest (jednak na korytarzu działa jeszcze reguła pierwszeństwa), ale nigdy nie popełnimy błędu, jeśli przywitamy kogoś jako pierwsi!
- nie powtarzamy powitania kilkakrotnie w ciągu jednego dnia, jeśli spotykamy tę samą osobę – wystarczy wtedy uśmiech lub skinienie głowy
- Panowie zdejmują kapelusz przy powitaniu, kiedy mijana osoba jest 2-3 kroki przed nimi, wkładają gdy się miną. Nie zdejmuje się beretu ani czapki.
Podawanie ręki:
- uściśnięcie ręki kobiecie jest akceptowane we wszystkich krajach, poza ortodoksyjnymi Żydami, ortodoksyjnymi muzułmanami i Hindusami
Kto komu pierwszy podaje rękę:
- przeciwnie do zasady pierwszeństwa i pozdrawiania – osoby starsze, o wyższym statusie społecznym i kobiety pierwsze wyciągają rękę. W miejscu pracy przełożony pierwszy wyciąga rękę do podwładnych, również do kobiet.
- mężczyźni przed podaniem ręki na ulicy muszą zdjąć rękawiczki, kobiety nie mają takiego obowiązku.
Całowanie kobiet w rękę:
- Polska jest jedynym krajem w którym kobiety są całowane w rękę (zwyczaj spotykany jeszcze w Wiedniu)
- nie całujemy w rękę kobiet za granicą lub w profesjonalnych kontaktach z cudzoziemcami.
- kobiety powinny podawać rękę do uścisku, jeśli jednak zauważą, że mężczyzna ma zamiar je pocałować, należy lekko podnieść dłoń, aby partner nie musiał się za bardzo schylać. Mężczyźni nie powinni “dźwigać” dłoni kobiety do w własnych ust.
- nie powinno się całować kobiety w rękę na ulicy, w parku itp., można to robić tylko w pomieszczeniach zamkniętych.
Powstawanie:
- osoby niższe rangą powinny wstawać, gdy do pokoju wchodzi przełożony
- przy powitaniu należy zawsze wstawać, wyjątkiem może być tylko osoba starsza lub kobieta, gdy wita się z mężczyzną.
Przedstawianie:
- w pracy – nowego pracownika powinien przedstawić szef, kierownik, bezpośredni przełożony
- osobie starszej przedstawia się osobę młodszą, kobiecie – mężczyznę (przy sprzecznych regułach wiek ma pierwszeństwo)
- przedstawiając kogoś zawsze należy podać nie tylko nazwisko, ale i imię (aby uniknąć sytuacji, gdy ktoś ma pospolite nazwisko np. Pan Głąb, Pani Krzywa)
- imię wymieniamy zawsze przed nazwiskiem (wyjątek Węgry i kraje Dalekiego Wschodu)
- formułę “Bardzo mi przyjemnie” itp. wypowiada zawsze osoba „ważniejsza”
- osobę wchodzącą przedstawiamy tym, którzy przyszli wcześniej
- przedstawiając sobie dwie osoby wypada dodać o nich parę słów, aby znalazły temat do rozpoczęcia rozmowy (np. Przedstawiam Panu Panią Katarzynę Nowak, która podobnie jak Pan jest wielbicielką prozy Umberto Eco)
- jak mówi przysłowie “Własne nazwisko jest dla każdego najpiękniejszym dźwiękiem” – przy przedstawianiu nie zapominajmy nazwiska przedstawianej osoby!!!
- przedstawiając kogoś w pewnym sensie ręczymy za niego, dlatego uważajmy, aby nie przedstawić osobie na stanowisku, kogoś za kogo nie możemy ręczyć.
Przedstawiamy się sami:
- jeśli jesteśmy zmuszeni przedstawić się sami koniecznie musimy dodać kilka słów o sobie, najlepiej a propos spotkania
- przedstawiając się sami, nigdy nie podajemy własnych tytułów (klęska – inżynier Mamoń)
- nie jest przyjęte, aby kobiety same przedstawiały się mężczyznom, chyba że są dużo starsi.
—–
Powitania zajmują osobne miejsce w savoir-vivre’ach, dlatego też na blogu poświecimy im kawałek miejsca. Z uświęconych tradycją zasad wynika, że pierwsza podaje rękę: kobieta – mężczyźnie, starsza osoba – młodszej, zwierzchnik – podwładnemu. “Kobieta bez wahania powinna wyciągnąć do mężczyzny rękę, (…) kiedy zapomina o tym, stawia mężczyznę w niemiłej sytuacji” – poucza internetowy podręcznik savoir-vivre’u. I dalej: “Kobiety z reguły są bardzo zasadnicze (zwłaszcza młode) i kiedy mężczyzna pierwszy wyciągnie rękę, nie odwzajemniają powitania, dając do zrozumienia, że jest źle wychowany”.
Zgodnie z regułami dobrego wychowania, to kobieta powinna podać rękę jako pierwsza. Kontakt dłoni narusza suwerenność cielesną. Osoba, która jest ważniejsza, czyli zgodnie z dobrymi obyczajami kobieta, przesądza o tym, czy tego chce. W biurach, w dużych zespołach wprowadza się czasem zasadę równorzędności płci. To może się podobać takim kobietom, jak feministki, ale zdaniem specjalistów, nawet w takiej sytuacji powinniśmy przestrzegać savoir-vivre’u. To znaczy ni mniej, ni więcej, że jednak kobieta powinna wyciągnąć rękę jako pierwsza. Z jednym wyjątkiem: w pracy zawsze pierwszy rękę podaje szef.
A co wy myślicie na ten temat?
Czy waszym zdaniem savoir-vivre w firmie jest ważny? Jak wygląda przestrzeganie zasad w naszym biurze? Mężczyźni, czy kobiety pierwsze podają rękę? Które z zasad chcielibyście obalić, a których rygorystycznie powinniśmy przestrzegać w naszej firmie?
Wkoło biało i nie zapowiada się, żeby w najbliższym czasie krajobraz za oknem uległ jakiejś znaczącej zmianie… Słońca jak na lekarstwo, zimno, wietrznie, jak nie mroź szczypie nas w nosy i policzki, to śnieg sypie prosto w oczy… ciężkie to nasze zimowe życie…
15 grudnia 2009, ogłoszone zostały wyniki konkursu Najlepsze polskie blogi firmowe roku 2009. Na ponad 100 zgłoszonych blogów znaleźliśmy się na 6 miejscu, czyli na liście TOP 10, w kategorii blog młody (od 3 do 6 miesięcy) – co jest moim skromnym zdaniem ogromnym sukcesem 
z wielu powodów 
—————————————————————————————————————————————————————————————————
Kanał RSS z wpisami
Loading ...
